Zoals je waarschijnlijk wel weet, is iedere persoon die na Adam kwam, geboren met een schuld aan God. Adam werd perfect en onschuldig geschapen maar met de vrijheid om te kiezen. We weten dat hij er samen met Eva voor koos om te eten van de boom van de kennis van goed en kwaad en deze ongehoorzaamheid aan God vormt de essentie van wat de Bijbel zonde noemt. Adam en Eva stonden vanaf dat moment schuldig voor God en waren op geen enkele manier in staat om hun schuld af te betalen. En dat betekende dat hun schuld van generatie op generatie doorgegeven werd, ook aan ons.

Misschien vind je dit moeilijk te begrijpen en wellicht ook oneerlijk. Immers, als je kijkt naar een pasgeboren baby, wat heeft zo’n baby nu gedaan om schuldig voor God te staan? Misschien helpt het volgende voorbeeld. Nederland heeft een staatsschuld. Ik vond op internet een berekening uit juni 2023 waarin werd benoemd dat elke Nederlander een bijdrage van 26.067 euro zou moeten doen om de staatsschuld van 500 miljard af te kunnen betalen. Een baby die dus in juni 2023 geboren werd, had direct een schuld van 26.067 euro, zonder daar ook maar iets voor te hebben gedaan.

Als wij denken aan schuld verwarren we dat vaak met schuldgevoel. Wat beide gemeen hebben, is dat ze ons bij God wegdrijven maar voor de rest zijn schuld en schuldgevoelens twee hele verschillende dingen. Schuld is een juridische term en wordt gebruikt in de rechtbank. Schuld gaat over feiten: als iemand de wet heeft overtreden, is hij schuldig en anders niet. Ons schuldgevoel (of het gebrek daaraan) is geen betrouwbare graadmeter met betrekking tot onze echte schuld.

Net zoals Adam en Eva op geen enkele manier in staat waren om hun schuld bij God in te lossen, zijn wij dat ook niet en God wist dat. Toen Hij Adam en Eva schiep met een eigen vrije wil wist Hij dat dit onvermijdelijk zou leiden naar het punt dat Hij uit pure genade Zijn leven zou afleggen. Dat Hij naar de aarde zou komen om Mens te worden zoals wij. Jezus was Mens maar zondigde niet. Hij is het perfecte Lam van God dat de zonde van deze wereld weggenomen heeft. Ieder die dat gelooft mag leven in vrijheid.

Jezus heeft volledig afgerekend met onze schuld, we zijn vrijgesproken! Jij bent vrij van schuld! Maar hoe zit het dan met je schuldgevoelens? Ben je daar ook vrij van of hebben die misschien een ander doel? Helpen ze je om je bewust te maken van je zonde en daarmee te stoppen? Of zijn ze nodig om God te laten zien dat je echt berouw hebt? Ik geloof geen van beide. God verlangt ernaar dat wij onze zonden belijden en ons ervan afkeren, maar Hij verlangt er ook naar dat wij onze vergeving aanvaarden. In Christus zijn we al vergeven voor elke zonde die we hebben gedaan of zullen doen.

Schuldgevoelens zorgen er eerder voor dat we willen wegrennen voor Hem dan dat we naar Hem toe gaan. En God verlangt er juist naar dat wij naar Hem toekomen in plaats van weglopen. Hij staat altijd op de uitkijk om ons hetzelfde genadige welkom te geven als de jongste zoon in de gelijkenis van de Verloren Zoon.

En hij stond op en ging naar zijn vader. En toen hij nog ver van hem verwijderd was, zag zijn vader hem en deze was met innerlijke ontferming bewogen en hij snelde hem tegemoet, viel hem om de hals en kuste hem. En de zoon zei tegen hem: Vader, ik heb gezondigd tegen de hemel en tegenover u. Ik ben niet meer waard uw zoon genoemd te worden. Maar de vader zei tegen zijn slaven: Haal het beste gewaad tevoorschijn en trek het hem aan en geef hem een ring aan zijn hand en sandalen aan zijn voeten. En breng het gemeste kalf en slacht het, en laten we eten en vrolijk zijn.

Lukas 15:20-23 HSV

Babs Santema

Bron: Discipelschapscursus Groeien in Genade