Recente overdenkingen

Anderen vergeven

2 augustus 2021

Het is onvermijdelijk dat wij door anderen zullen lijden, hoe rechtvaardig wij ook leven. Lichamelijke en emotionele mishandeling kan ervoor zorgen dat iemand bitter wordt, boos en wraakzuchtig. Onze oude vleselijke natuur zoekt naar wraak en terugbetaling, maar de Heilige Geest zegt: ‘Vergeef hen zoals Christus ons vergeven heeft.’ ‘Maar je weet niet hoeveel pijn ze mij gedaan hebben’, roept het slachtoffer huilend. De wijze pastor reageert: ‘Zolang jij vasthoudt aan je verbitterdheid, doen ze je nog steeds pijn. Vergeving zet jou vrij van jouw verleden en stopt jouw pijn. Je geneest niet om te vergeven; je vergeeft om te genezen.’

Vergeving is niet hetzelfde als vergeten. God zegt: ‘Want Ik zal wat hun gerechtigheden betreft genadig zijn en aan hun zonden en hun wetteloos gedrag beslist niet meer denken’ (Hebreeën 8:12). Dat betekent dat God onze zonden nooit tegen ons gaat gebruiken. Hij zal ze verwijderen zover als het oosten van het westen is (Psalm 103:12). We hebben anderen niet vergeven als we steeds hun verleden ter sprake brengen en het tegen hen gebruiken. Vergeten is misschien op de lange termijn een neveneffect van vergeven, maar het is niet het middel waarmee we vergeven. Vergeven is niet hetzelfde als het tolereren van zonde. God vergeeft, maar Hij tolereert zonden nooit. We moeten hen vergeven die ons verkeerd hebben behandeld en we moeten Bijbelse grenzen gebruiken om verder misbruik te stoppen.

Vergeven is beslissen om te leven met de consequenties van andermans zonde. Maar dat is niet eerlijk! Natuurlijk is het niet eerlijk, maar je zult het toch moeten doen. Iedereen leeft met de gevolgen van andermans zonde. We leven allemaal met de consequenties van Adams zonde. De enige echte keuze is of je dat in bittere gebondenheid wil doen of in de vrijheid van vergeving. Als God van ons vraagt dat we vergeven zoals Christus ons vergeven heeft, hoe vergaf Christus ons dan? Hij droeg onze zonden op Zich. Geen enkel persoon heeft een ander werkelijk vergeven, tenzij hij de zonde van die persoon op zich neemt. Zolang wij weigeren om te vergeven, liggen we nog aan een emotionele ketting gebonden aan voorbije gebeurtenissen en aan de mensen die ons pijn deden. Vergeving is het vrijlaten van de gevangenen en je dan realiseren dat wij de gevangenen zijn. Het is voor onze eigen bestwil dat we anderen vergeven.

Maar waar is de gerechtigheid? Het kruis is wat vergeving moreel gezien correct maakt. Christus stierf eens en voor altijd voor onze zonden; zijn zonden, haar zonden, jouw zonden en mijn zonden. Maar ik wil nu gerechtigheid! We zullen geen perfecte gerechtigheid hebben in ons leven. Dat is waarom er een eindoordeel aan zit te komen. Maar ik wil wraak! ‘Wreek uzelf niet, geliefden, maar laat ruimte voor de toorn, want er staat geschreven: Mij komt de wraak toe, Ik zal het vergelden, zegt de Heere’ (Romeinen 12:19). Maar waarom zou ik ze er gemakkelijk vanaf laten komen? Dat is precies de reden waarom je moet vergeven, want ze zitten nog steeds op je. Als je ze van je af haalt, zijn ze dan ook van God af? Wat je wint als je anderen vergeeft, is vrijheid van je eigen verleden. God zal het op het eind allemaal goedmaken.

Anderen vergeven betekent niet dat we in rechtbanken niet tegen elkaar getuigen. Het betekent ook niet dat je een broeder die in zonde leeft niet confronteert en geen kerkelijke discipline toe zou passen. Anderen vergeven maakt dat je in je eigen hart recht kan staan voor God en het maakt dat je jouw vrijheid in Christus kunt ervaren. Alleen dan kunnen we op een rechtvaardige manier in de rechtbank getuigen en anderen confronteren.