Recente overdenkingen

25 oktober 2021

Catatonisch

25 juni 2021

Er zijn verschillende maten van demonische verstoring. De meest bekende zijn gedachten als: Dit gaat niet werken of Hij kan je niet helpen. De meest voorkomende lichamelijke symptomen zijn hoofdpijn en misselijkheid. Sommigen denken dat ze moeten overgeven. Ik zeg altijd: Dank je wel voor het delen. Het is allemaal voorbij wanneer we klaar zijn, en dat is ook zo. NEE, je braakt geen demonen uit zoals sommige slecht geïnformeerde mensen hebben geprobeerd te doen.

Ik heb het meegemaakt dat sommige mensen niet meer reageerden. Het is niet moeilijk om te herkennen dat ze worden geïntimideerd. Ik zeg dan: Knik met je hoofd als je me kan horen. Ze knikken. Maar je kunt niet praten, is dat wat je denkt? Weer knikken ze. Ze kunnen echter wel spreken, maar ze geloven dit niet, dus doen ze het niet. Sommigen worden helemaal catatonisch (merkwaardige spanning van de spieren, herhaalde uitvoering van stereotiepe bewegingen). Het licht is aan, maar het lijkt alsof niemand thuis is.

De eerste keer dat ik dat meemaakte, stond ik perplex. Ik bewoog mijn hand op en neer voor de ogen van de hulpvrager. Ik wist niet wat ik moest doen dus draaide ik me om met mijn stoel en begon op mijn computer wat e-mails te lezen. Na ongeveer vijftien minuten hoorde ik de hulpvrager in de stoel bewegen dus draaide ik me om en zei: Alles oké met je? Het was oké met die persoon en we gingen verder. Nu zou ik dat anders aanpakken.

Dat is me in geen jaren meer gebeurd, omdat ik nu vooraf meer voorzorgsmaatregelen neem. Ik vraag hun medewerking om met mij te delen wat er zich binnenin hen afspeelt. Maar als het zou gebeuren, zou ik kalm hardop zeggen (niet schreeuwen): Satan, je hebt hier geen autoriteit. Je kunt je ogen open doen, en ze gaan.

Ik had in Roemenië te maken met een man met een grote pornoverslaving. Verschillende ‘duiveluitdrijvingen’ waren al toegepast, maar hadden geen blijvend resultaat. Zodra we begonnen te werken aan een oplossing, verloor hij de controle. Zijn ogen rolden naar achteren in zijn hoofd en er was een merkbare spanning in de kamer. Na een paar minuten van dit schouwspel zei ik: Je hoeft dat niet te doen, het is alleen maar een gedachte die geen macht over jou heeft tenzij je eraan toegeeft. Hierna hadden we geen problemen meer op dat gebied.