Recente overdenkingen

De krans

21 juni 2021

Met Kerst kreeg ik het onderstaande van een hulpvrager. Ze had het geschreven in het midden van een krans die ze had gemaakt van druiventakken. Het hangt in mijn kantoor en herinnert me er constant aan om geduldig te zijn.

De wijnstok van een vriendin van mij was zomaar doodgegaan
Ik zei: Geef die wijnstok, niet bij het vuil, ik maak er wel iets van.

Thuisgekomen, de zak geopend, zag ik bladeren dor en droog
Wat een zootje, wat een troep, en ik hief mijn handen omhoog

Toen ik zachtjes een takje boog en het draaide rond en rond
Ontstond een krans zomaar ineens, het was bedoeling dat ik het vond

Een takje wilde niet op haar plek en er ontstond angst in mij
Ik gaf wat kracht en toen het brak, was er een stem die zei:

Heb geduld en neem je tijd om te veranderen van vorm.
Een mooie krans had ik kunnen zijn, en niet dor en kapot.

Ik eindigde de krans met bloemen en toen ik het laatste takje knipte
zag ik hoe die krans laat zien hoe ik ben vanbinnen

Mensen vonden dat ik moest veranderen, ze duwden zonder ophouden
zij duwden krachtig op mijn geest, ik probeerde het bij te houden

maar als de pijn dan te zwaar werd, deukten ze mijn fragiele vorm.
Ik viel in wanhoop, dieper dan eerst, mijn geest, dood en kapot

Toen was daar God, die een man bracht, die alles wist van wijn
En deze man was vriendelijk en wachtte op de Heer Zijn tijd

Ook al is de krans decoratief en nog niet volledig klaar
Gods dienaar zal me helpen tot de dag, dat Jezus is daar

Hij ziet de cirkel, compleet en al, voor Hem een perfect cadeau
Mijn eindproduct, dat zal het zijn, een krans geknipt voor de Zoon

Dus kijk alsjeblieft naar dit cadeau, zo rond en zo compleet
God gebruikt je om zijn krans zachtjes te vormen. ‘t Is maar dat je het weet