Recente overdenkingen

25 oktober 2021

Ten onder gaan vanwege een gebrek aan kennis

16 juli 2021

Het volk Israël was afvallig. Zelfs het land leed onder de onzedelijkheid van de mensen (Hosea 4:3). De priesters werden gewaarschuwd om niet de mensen de schuld te geven, omdat ook zij aan zonde schuldig waren. Ook onderwezen ze niet de waarheid; dit maakte hen schuldig. ‘Mijn volk is uitgeroeid, omdat het zonder kennis is. Omdat ú de kennis verworpen hebt, heb Ik u verworpen om als priester voor Mij te dienen. Omdat u de wet van uw God hebt vergeten’ (v6). Onwetendheid over de wet is misschien geen acceptabel excuus maar mensen zullen aan hun zonden gebonden blijven als ze de waarheid niet kennen.

Paulus brengt dezelfde kwestie ter sprake als hij het heeft over redding. ‘Hoe zullen zij dan Hem aanroepen in Wie zij niet geloven? En hoe zullen zij in Hem geloven van Wie zij niet gehoord hebben? En hoe zullen zij horen zonder iemand die predikt? En hoe zullen zij prediken, als zij niet gezonden worden?’ (Romeinen 10:14-15). Dat is waarom de kerk wordt opgedragen om overal ter wereld het evangelie te verkondigen. We zijn gered door geloof, maar als we niet weten wat we moeten geloven, hoe kunnen we dan worden gered? Als we de waarheid niet kennen, hoe kan de waarheid ons dan vrijmaken?

Als een plaatselijk warenhuis vijftig procent korting gaf op alle spullen, hoe zou je dan van die uitverkoop kunnen profiteren als je er nooit van gehoord had? Verkopers moeten zorgen dat mensen van hun bestaan af weten zodat ze hun zaak draaiende kunnen houden. De kerk moet hetzelfde doen.

De kerk is de ‘zuil en fundament van de waarheid’ (1 Timotheüs 3:15) en de leden worden opgeroepen om in liefde de waarheid te spreken (Efeze 4:15,25) en om hun geloof te delen met degenen die het goede nieuws nog nooit gehoord hebben. Onwetendheid is niet zalig, het is rampzalig.

Zelfs als we het goede nieuws hebben gehoord over de redding, dan hebben we nog steeds toenemende kennis van de waarheid nodig om een vrij leven te leiden. Mensen zijn gebonden aan wat hen geleerd is of wat ze in het verleden kozen te geloven. Als de waarheid mensen bevrijdt, dan zijn het de leugens die hen gebonden houden. Veel christenen ervaren hun vrijheid in Christus niet vanwege traumatische ervaringen in het verleden. Ze zijn niet gebonden vanwege het trauma. Ze zijn gebonden aan de leugens die ze geloofden als gevolg van dat trauma.

Stel dat een vader zijn kind lichamelijk mishandelt. Als gevolg hiervan zou het kind een heel scala aan leugens kunnen gaan geloven, zoals: ‘Ik ben slecht’, ‘God houdt niet van mij’, ‘Ik verdien straf omdat mijn ouders ouder zijn en zij gelijk hebben’. Mishandeling zorgt ervoor dat kinderen een negatief beeld over zichzelf ontwikkelen. Zelfs hun concept van God de Vader is vaak bezoedeld door een slechte vaderfiguur in hun vroege jeugd. Als deze misvattingen en leugens niet worden blootgelegd en door de waarheid worden vervangen, dan zullen deze mensen gebonden blijven aan verkeerde overtuigingen in hun denken.