Verantwoordelijkheid boven rechten

30 november 2020
Want u bent tot vrijheid geroepen, broeders, alleen niet tot die vrijheid die aanleiding geeft aan het vlees; maar dien elkaar door de liefde.
Galaten 5:13

Niets maakt onze relaties sneller stuk dan wanneer we nadruk gaan leggen op onze rechten en niet op onze verantwoordelijkheden. Een echtgenoot valt bijvoorbeeld uit tegen zijn vrouw, omdat hij meent dat hij recht heeft op een vrouw die zich onderwerpt aan zijn wil. Of een vrouw geeft haar man een veeg uit de pan omdat ze van hem verwacht dat hij zijn rol als geestelijk leider van het gezin vervult. Ouders teisteren hun kinderen, omdat ze het zien als hun recht dat ze gehoorzaamheid van hun kinderen mogen eisen. Leden van een gemeente voelen zich gekwetst, omdat ze vinden dat hun rechten zijn geschonden door voorgangers, oudstenraden of andere leden.

Iedere keer dat mensen op hun rechten gaan staan (vaak ook nog zonder zelf hun verantwoordelijkheid te nemen) zijn ze op weg naar een geestelijke nederlaag. Een zwangere vrouw eist wellicht haar recht op een abortus op. Ze zegt dat het haar lichaam is en ze vindt dat ze ermee kan doen wat ze wil. Vervolgens gaat ze door met haar onverantwoordelijke gedrag, door haar lichaam aan allerlei mannen te geven. We hebben in onze moderne dagen niet een abortusprobleem, maar een onverantwoordelijke-seksprobleem.

In Gods systeem moeten we gericht zijn op het vervullen van onze verantwoordelijkheden, niet het staan op onze rechten. Mannen, een onderdanige echtgenote is niet jullie recht; het is jouw verantwoordelijkheid (en voorrecht) om een liefhebbende, zorgdragende echtgenoot te zijn. Het leiderschap in het gezin is geen recht om op te eisen, maar een ontzagwekkende verantwoordelijkheid om in te vullen. Vrouwen, een geestelijke echtgenoot is niet jullie recht; het is jouw verantwoordelijkheid om een ondersteunende, stimulerende vrouw te zijn. Ouders, het opvoeden van gehoorzame kinderen is geen recht; jullie verantwoordelijkheid is om je kinderen te koesteren en ze te onderwijzen in de vreze des Heren. Het lid zijn van het lichaam van Christus en een lokale gemeente is een privilege, geen recht om op te eisen. En dit privilege gaat gepaard met de geweldige verantwoordelijkheid ons te gedragen als Gods kinderen en een liefhebber te zijn van mensen. Als we straks voor Christus staan, zal Hij ons niet vragen of we alles hebben ontvangen wat onze kant op kwam. Hij zal ons belonen voor de mate waarin we onze verantwoordelijkheden hebben genomen.

Heer, help me vandaag mijn rechten op te geven en me te richten op mijn verantwoordelijkheden in de relaties die U me heeft gegeven.