Recente overdenkingen

Vergeven

6 januari 2021

Als er ook maar een symbool is voor het christendom dan is dat het kruis. Ooit een Romeins beeld van ondraaglijke pijn en dood, nu een beeld van vergeving. ‘Want het heeft de Vader behaagd dat in Hem heel de volheid wonen zou, en dat Hij door Hem alle dingen met Zichzelf verzoenen zou, door vrede te maken door het bloed van Zijn kruis’ (Kolossenzen 1:19-20). ‘In Hem hebben wij de verlossing, door Zijn bloed, namelijk de vergeving van de zonden’ (Kolossenzen 1:14). ‘Zonder het vergieten van bloed vindt er geen vergeving plaats’ (Hebreeën 9:22).

Er is wel eens gezegd dat de meeste geestelijke gezondheidszorginstellingen halfleeg zouden zijn als de cliënten zouden weten dat ze volledig vergeven zijn. De meeste mensen die ik heb mogen helpen, voelden zich veroordeeld, en vroegen zich af of ze echt vergeven waren. Daar zijn drie belangrijke redenen voor. Ten eerste is er de mogelijkheid van een verkeerde theologie en daardoor een dwaalleer. Christenen zijn vergeven, omdat Jezus daarvoor de prijs betaalde. Dit wordt ons door geloof toegerekend op het moment dat we opnieuw geboren worden. ‘Wij dan, gerechtvaardigd uit het geloof, hebben vrede bij God door onze Heer Jezus Christus’ (Romeinen 5:1). En ook: ‘Dus wie in Christus Jezus zijn, worden niet meer veroordeeld’ (Romeinen 8:1 NBV). De zonden van gelovigen zijn vergeven, zowel die van het verleden, van het heden en de toekomst. (zie Heb.7:27, Heb. 10:10)

Sommigen vragen zich af: ‘Ik weet dat de zonden die ik begaan heb vergeven zijn. Maar hoe zit het met de zonden die ik in de toekomst bega?’ Toen Jezus eenmalig voor al onze zonden stierf (Romeinen 6:10), hoeveel van jouw zonden lagen toen nog in de toekomst? Allemaal! Dat is geen vrijbrief om te zondigen, maar een genadig middel om niet te zondigen, zoals de apostel Paulus uitlegt in Romeinen hoofdstuk zes. Anderen hebben moeite met het begrijpen van 1 Johannes 1:9, waar staat: ‘Als wij onze zonden belijden: Hij is getrouw en rechtvaardig om ons de zonden te vergeven en ons te reinigen van alle ongerechtigheid.’ Als je dit oppervlakkig leest, zou je foutief kunnen denken: ‘Wat als ik vanavond ga slapen en ik heb niet al mijn zonden beleden en ik ga dood in mijn slaap. Zou ik vergeven zijn? Zou ik nog steeds naar de hemel gaan?’ Dat zou een vreselijke manier van leven zijn, en het zou veel valse schuldgevoelens veroorzaken. We zijn vergeven omdat Christus aan het kruis stierf voor onze zonden, niet omdat we elke kleine (of grote) zonde hebben beleden. We kunnen zelfs niet eens perfect weten wanneer we gezondigd hebben. Je kunt in je vlees goede intenties hebben, en toch kan het zonde zijn. Belijden betekent letterlijk dat je het eens bent met God, wat in feite op hetzelfde neerkomt als wandelen in het licht (1 Johannes 1:7).

We zouden allemaal in een voortdurende morele overeenstemming met God moeten leven. Wanneer we ons bewust worden dat we zondigen dan moeten we weten dat deze vergeven zijn en dat we al gereinigd zijn. En dat weten we omdat we in dan overeenstemming zijn met God. Er bestaat ook zoiets als psychologisch schuldgevoel en beschuldigingen door de vijand; dit zal ik hierna bespreken.