De vierde vereiste om autoriteit uit te oefenen over geestelijke machten in de geestelijke wereld is afhankelijkheid. Een Geestvervuld leven kun je afmeten aan afhankelijkheid van God de Vader. Zelfs Jezus en de Heilige Geest volgden dit voorbeeld van afhankelijkheid: Ik kan van Mijzelf niets doen (Johannes 5:30); Nu hebben zij erkend dat alles wat U Mij gegeven hebt, bij U vandaan komt (Johannes 17:7). Maar wanneer die komt, de Geest van de waarheid, zal Hij u de weg wijzen in heel de waarheid, want Hij zal niet vanuit zichzelf spreken, maar wat Hij gehoord zal hebben, zal Hij spreken (Johannes 16:13).
Geestelijke autoriteit staat nooit op zichzelf. We trekken niet op eigen initiatief ten strijde zoals sommige evangelische spokenjagers die de duivel achterna zitten en hem uitdagen tot een gevecht. Gods belangrijkste roeping voor ieder van ons is ons te richten op de bediening van het koninkrijk: liefhebben, zorg dragen, prediken, onderwijzen, bidden, etc. Als demonen ons echter uitdagen terwijl we met deze bediening bezig zijn, dan kunnen we met hen afrekenen op basis van onze autoriteit in Christus en onze afhankelijkheid van Hem. Vervolgens gaan we weer verder met onze belangrijkste roeping.
De geestelijke autoriteit van een gelovige mag nooit gebruikt worden tegen andere gelovigen. We moeten elkaar onderdanig zijn in de vreze Gods (Efeze 5:21). Er is hier op aarde door God gevestigd gezag, waardoor de sociale structuren van de overheid, arbeid, het gezin en de Kerk worden geregeld (Romeinen 13:1-7). Het is van vitaal belang dat we ons aan deze regerende gezagsdragers onderwerpen, tenzij ze zich buiten hun gezagsgebied begeven door ons iets op te dragen wat tegen Gods wil ingaat, of wat ons beperkt om te doen wat God ons opdraagt. In dat geval moeten we God meer gehoorzamen dan mensen.