Nog een andere misvatting aangaande de geestelijke wereld is dat sommige problemen gezien worden als psychologisch en andere problemen als geestelijk. Deze vergissing creëert een onderscheid tussen de menselijke ziel en de menselijke geest; een onderscheid dat niet bestaat. Er bestaat geen geestelijk of innerlijk conflict dat niet psychologisch is, omdat er nooit een moment komt dat je denken, je emoties en je wil niet betrokken zijn. Daarnaast bestaat er ook geen probleem dat wel psychologisch maar niet geestelijk is. Er is namelijk ook geen moment in ons bestaan dat God niet aanwezig is, of dat het veilig genoeg is om je geestelijke wapenrusting uit te doen. Er is steeds de tendens om te polariseren; een bevrijdingsbediening die de realiteit van de natuurlijke wereld ontkent tegenover een psychotherapeut die de realiteit van de geestelijke wereld ontkent.
Dr. Paul Hiebert, specialist op het gebied van zending, vindt dat zolang gelovigen er een gescheiden wereldbeeld op nahouden, waarbij God uitsluitend betrekking heeft op de geestelijke wereld, en de natuurlijke wereld uitsluitend is voor alle praktische zaken, op basis van autonome wetenschappelijke wetten, het christendom zal blijven bijdragen aan de secularisatie van de wereld. Als jouw wereldbeeld geen ruimte laat voor de activiteiten van de god van deze wereld in menselijke problemen, dan is het op zijn gunstigst incompleet en op zijn slechtst een verdraaiing van de werkelijkheid.
Een andere misvatting is dat christenen niet vatbaar zouden zijn voor demonische activiteit. Het starre geloof van veel evangelische christenen is dat christenen niet ernstig kunnen worden beïnvloed door demonen. Alleen al de suggestie dat demonische invloed onderdeel kan zijn van onze problemen, doet mensen uitroepen: ,,Onmogelijk, ik ben toch een christen!”
Niets heeft grotere schade gebracht aan het vaststellen van geestelijke problemen dan deze dwaalleer. Als satan niet in staat zou zijn de Kerk aan te vallen, waarom worden we dan opgeroepen een wapenrusting aan te doen en de duivel te weerstaan; om sterk te staan en op onze hoede te zijn? Als we niet door satan verwond of beschadigd kunnen worden, waarom vergelijkt Paulus onze strijd met de machten van de duisternis dan met een worstelwedstrijd? Zij die het potentieel van de vijand om ons te vernietigen ontkennen, zijn er juist het meest vatbaar voor.