Is het je wel eens opgevallen dat ‘heilige’ een van de meest gebruikte woorden is in het Nieuwe Testament om de identiteit van een christen te beschrijven? Toch gebruiken Paulus en de andere schrijvers van het Nieuwe Testament dit woord om gewone, alledaagse christenen zoals jij en ik te beschrijven. Paulus begint zijn eerste brief aan de gemeente van Korinthe dan ook met: Aan de gemeente van God die in Korinthe is, aan de geheiligden in Christus Jezus, geroepen heiligen, met allen die de naam van onze Heere Jezus Christus aanroepen, in elke plaats, zowel hun als onze Heere (1:2).
Paulus noemt ons geen heiligen omdat we zo goed ons best doen, maar omdat we daartoe geroepen zijn. Sommige mensen denken bij een heilige aan iemand die deze loffelijke titel heeft verdiend door een uitmuntende leefstijl of een geweldig niveau van geestelijke volwassenheid. Maar dat klopt niet. In de Bijbel worden we heiligen genoemd omdat God ons heeft geroepen als heiligen. Je bent ‘geheiligd in Christus’ om een leven te leiden, verbonden met de ware Heilige, Jezus Christus.
Veel christenen noemen zichzelf zondaars die door genade zijn gered. Maar ben je echt een zondaar? Is dat jouw Bijbelse identiteit? Absoluut niet! God noemt je geen zondaar; Hij noemt je een heilige. Als je jezelf als zondaar ziet, dan zul je ook zo gaan leven en dus zondigen. Waarom noem je jezelf geen heilige, want dat is hoe God jou noemt. Je bent een heilige, die zondigt. Wat je doet bepaalt niet wie je bent, maar wie je bent bepaalt wat je doet.
Aangezien je door God geroepen bent om een heilige in Christus Jezus te zijn, deel je in Christus’ erfenis. Dat wat geldt voor Christus, geldt nu ook voor jou, omdat je in Christus bent. Dat bepaalt je identiteit. Je bent niet de grote ‘Ik ben’, maar met Paulus mag je zeggen: Door de genade van God ben ik wat ik ben (1 Korinthe 15:10).